Merak etme Anne

Kapadım anne, belimi sıkıca kapadım. İyi alıştırmışsın beni. Yün atletimi giymeden, olmadan kalın kilotlu çoraplarım zaten dayanamaz oldum kış havasına.

Merak etme sen anne, hiç merak etme. Tam istediğin gibi bir beden büyük aldım giyeceklerimi. Kazaklarım, hırkam hele de etekliğim. Hiçbir yabancı görmedi, göremez popomu, hep dizaltı eteklerim. Yine de her fırsatta ellediler beni anne. Kendime söz geçirdim kolaylıkla da onların açlığına diş geçiremedim.

Aynen tembihlediğin gibi açmadım anne, bacaklarımı hiç açmadım. Hep sımsıkı kapadım. Öyle ki, ilk gece kocam bile bir türlü giremedi içime. Derdini çözsün diye bulduğu doktor dedi, psikolojikmiş, istesem de bırakamıyormuşum kendimi. Sustum söylemedim, zaten istemiyordum iyi oldu diye. Erkeklerin topundan nefret ettiğimi söylemedim, en başta da babamdan. Kadın kadının kurdudur kızım, derdin ya sürekli anne, tersine bir kadının benim yurdum olduğunu, kalbimin de o kadın için attığını gizledim, kimseye açık etmedim.

Hiç kırmızı ruj sürmedim gönlümden geçse de, oyalanmadım geceyarısına kadar sokaklarda, kimseye kuyruk salladı demesinler diye önünden bile yürümedim kalabalıkların.

Anne aklın sakın oramda kalmasın, sırf sen istedin diye en çok bacak aramdakini sakındım. Yine de orrospuu… oldum. Delirtecek misin beni kadın… oldum. Bu çorba soğumuş, kalk da ısıt lanet karı… oldum.

Sabırtaşı yüreğim bile çatladı sonunda, bu herifin pis ağzında küfür olmaya dayanamadım. Kaptığım gibi o ayyaşın elinden bıçağı, soktum göğsüne. Oydum, oydum kalbini.

Hiç dert etme anne, oramı buramı değilse de en değerli şeyimi korudum. Çektim aldım işte sonunda, ayaklar altında kalmış kadınlığımın onurunu. Tek bir adım yeterliymiş meğer her şeyi korumaya anne. Sen saklasan da cesareti benden köşe bucak, kendi kendime öğrendim.

Sen hiç merak etme anne.

birdenbire gelen ilhamla, Londra

“Merak etme Anne” üzerine bir yorum

  1. Özlem ne yaptın ya? Bu yazıya not düşmen lazım “Dikkat! Darmadağın edebilir.” Eline sağlık…

Yorum yapın