Pencere önü yazıları-I

Az önce gördüğüm, küçük bir balığı yutmak için ağzını açmış gibi görünen canavar bulut, şimdi kayboldu. Açık pencereden dışarı incelikler yüzünden kırılan bir kızın şarkısı yayıldı. Ağlayan bebeği duyar duymaz kendisi de ağlamaya başlayan çocuğu düşündüm bir süre. Gülüşler de gözyaşları da bulaşıcı. Sabah yürürken, bıraktığım yerden kaybolmayıp beni bekledikleri için teknelere, kuşlara ve nehre merhaba dedim…

Artık kapıları açıp içleri havalandırmanın vakti gelmişti. Ben de müziğin sesini açıp bir süreliğine pencere önünden havadisler vermeye karar verdim.

Hoş bulduk.

ben gideli buralar sonbahar olmuş, Londra

“Pencere önü yazıları-I” üzerine 2 yorum

Yorum yapın