Dönüp dönüp bildiğim şarkıları dinliyorum. Okuduğum kitaplardan takıntılı olduklarım var, onları baş ucumdan eksik etmiyorum. Belli yönetmenlerin filmlerini, belirli aralıklarla tekrar tekrar izliyorum. Hayatın sürprizli olanını sevsem de kurguda sonunu bildiklerimde huzur buluyorum. Her seferinde o ana kadar görmediğim yeni şeyler keşfetmek… Müdavim olmak da öyle bir şey sanırım, her gün ayrı bir yerde kahve denemektense, bildiğim bir yerde bilmediğim şeyleri aramak daha bana göre.
Hem her şeyden çabucak sıkılan hem de bu kadar istikrarlı müdavim olmanın Almancada bir karşılığı yoksa bile psikolojide kesin vardır. Ama onu daha ben bilmiyorum.
sayıklamalar, Londra