Kasım 2015

Gülümse

Sen gittiğinden beri, tıpkı kırk yıl önce söz verdiğim gibi, gülümsemekten hiç vazgeçmedim. Çünkü biz birbirimize sözler verir ve tutardık. Kendi yazdığımız, ikimize ait bir anayasamız, iki kişilik bir alfabemiz, kalabalıklar arasında birbirimizi anlayabilmek için kullandığımız özel bir dilimiz vardı bizim. Herkes yağmurdan kaçarken,  biz yüzümüzü ıslatsın diye kapılarımızı açardık. Birbirimize çiçek yerine pasta alır, çiçekleri ise suluboyadan yapmayı tercih ederdik. Başkalarının sevgisi karat ve… Daha fazlasını oku »Gülümse